سالك ( 1290 - 1220 ) ميرزا اللّه دوست ، فرزند شيخ مراد ، اصل نژادش عرب است و از طايفهء بنى اسد و از احفاد حبيب بن مظاهر و از اصحاب و ياران سيّد الشّهداء عليه السّلام مىباشد كه در واقعهء كربلا به شرف شهادت رسيد . مادرش از مردم لرستان است . اللّه دوست به سال 1257 قمرى ( 1220 ش ) در كرمانشاه تولّد يافت و در اين شهر نشو و نما يافت و دانش اندوخت و به كمال رسيد . صاحب حديقة الشّعراء دربارهء زندگى پدر و فرزندش چنين مىنويسد : « پدرش در زمرهء سلسلهء فقراى جلالى داخل بود ، خودش نيز در اوّل حال ، در سلسلهء جلاليّه بوده و « محك » تخلّص مىنموده و طريق سياحت و طلب مىپيموده تا در همدان به فيض صحبت حاجى ملّا ولى اللّه ، كه يكى از مشايخ معتبر طريقهء فعليّه نعمت‌اللّهيه است ، رسيده و تخلّص را نيز « سالك » قرار داد و اسم طريقتش « محب‌ّعلى » شد و مدار معاش خود را بسيار خوب مىگويد . مقتلى هم به وزن مثنوى عنوان كرده و در كار است . او را هم خوب گفته است . خداوند توفيقش بدهد كه به اتمام رساند و سبب نجات دارينش شود . » بارى ، سالك در زمرهء شاعران توانا و نامور زمان خود بود و حسينقلى خان سلطانى نيز شرح حال و قصيده‌اى از وى در كتاب حساميّه نوشته است . سرانجام وى در سال 1330 هجرى قمرى ( 1290 ش ) چشم از جهان فروبست و به سراى باقى